Anılar, Anılar, Şimdi Gözümde Canlandılar | 2. Bölüm Taraftar Olmak

|Bir Taraftar Macerası|

Yıl 2002... 9 yaşıma kadar bütün İstanbul futbol takımlarını tutmuştum.
Komşumuz Hanife Teyze bana karpuz verirdi ve beşiktaşı tut derdi, beşiktaşlı olurdum
Babam bir şey alırdı fenerbahçeli ol derdi, fenerbahçeli olurdum Annemi çok sevdiğimden de o isteyince galatasaraylı olurdum :) Ama o enfes kelimeyi, dilimden asla düşmeyecek olan ADANASPOR ismini ilk ağzıma aldığım gün hala aklımda...

Elazığ'da teyzemin yanına gidiyoruz. Kuzenimle televizyona bakarken maç skorları köşede görünüyor, aynı anda Adanaspor da Elazığ da istanbul takımları ile yapıyor anlaşılan ve iki maçın skoruna da bakarken hayatımda ilk kez şunu diyorum : Adanaspor galip gelsin...
Bu sözümden 3 sene sonra Adanaspor, daha ben onunla tanışamadan kapanıyor, kaosa sürükleniyor, bitiyor... Ve benim onca olaydan aklımda kalan tek şey, Adanaspor'un seyhan belediyespor ile ismi değiştirilerek yaşatılacağı.

Sonra bir gün komşumuz Bekir Amca beni maça davet ediyor. Ben de hiçbir bilgim olmadan düşüyorum yollara. Gittiğimiz yer Ereğli, Konya. İlk Adanaspor maçı deneyimim. Ve şansıma ilk maçım bir deplasman maçı oluyor. Oradaki atmosferi çok seviyorum ve bundan sonraki maça da gitme kararı alıyorum. Adanaspor yeniden dirilmiş, Bayram Akgül önderliğinde 3.ligden yeniden başlayan bir Adanaspor. Ve ben gururla başlıyorum Adanaspor macerama...Yani Yürüyoruz Güneşe...

Yıllar geçiyor, küçükken sokaklarda spreyini gördüğüm Asabiler Grubu'nun ne demek olduğunu öğreniyorum, Turbeyler Grubu kuruluyor orada o heyecanı yaşamaya devam ediyorum, lise sınıfımda 10-15 arkadaşımla birlikte maçlara gitmeye başlıyorum, başkalarını da Adanaspor'lu yapmak kadar mutluluk verici bir şey olmadığını anlıyorum, ilk şampiyonluk coşkusunu 3.ligde yaşadıktan sonra 2. şampiyonluk sevincimi, belki de hayatım boyunca unutamayacağım bir maçta, pendik maçında yaşıyorum. İnanılmaz bir duygu, harika bir atmosfer, gözlerin dolmaması elde değil, o anları özlemek ise hiç kolay değil...


Yıl 2012...Şimdi ne Turbeyler grubu kaldı, ne ortada o eski heyecan. Hem Bayram Akgül bitirdi, hem de grup. Hiçbir şey eskisi gibi değil... Bayram Akgül tribünümüzü Avrupa tarzına dönüştürmeye çalıştı ve bu süreçte çok kan kaybı yaşadık. Kulübün başarısızlığı da bunu kamçıladı. Ve maalesef şimdi sorunlar yumak halinde duruyor önümüzde. Belki şu sıralar kurmaya çalıştığımız şey başarılı olur da geleceğe umutla bakabiliriz, belki de herkesin aradığı heyecanı getirecek olan bizleriz...
Belki doğuştan Adanaspor'lu olamadım,

Oysa ben senden neler neler isterdim 
Senli sevdalarda doğmak isterdim 

Ama ölümüme kadar Adanaspor'dan beni kimse vazgeçiremez!

 -Yola çıktık, geliyoruz... 10 yıllık aşkım için... ADANASPOR İÇİN.