Anılar, Anılar, Şimdi Gözümde Canlandılar | 1. Bölüm

Anılar, Anılar, Şimdi Gözümde Canlandılar |  1. Bölüm

        Hatırlayabildiğim en uzak anım hangisi diye baya bir çaba sarfettim ve zihnimin derinliklerinde en diplerde yer alan şeylerden birisini buldum: Anneannemin evinin damındaki salça kokusu



        Çocukluğum çok ilginç geçmiş, bunları zaman zaman farklı yazılarda aktaracağım ancak mademki konumuz en uzak anım, o zaman bu salça kokusu benim için en kaydadeğer anı olarak kalıyor. Adana'nın en eski ve pis mahallelerinden birisi olan gülbahçesi, meydan civarında yaşamış zamanında bizim rahmetli anneanne. Biz de tuttuk annemizin elinden gittik bilinmedik mekanlara... Evlerin arasında boşluklar onar santimetre, karşılıklı 2 ev arasından bir tane arabanın geçmesi için amma uğraş vermesi gerekiyor ki hele bir de birisi arabasını parketmişse vay o yola düşenin haline... Bu fobinin adı nedir bilmiyorum ancak bende fena bir şekilde var; bir yerden çıkamama korkusu. Bu asansörde geçerli değil, genellikle sokakta arabayla giderken ne geri dönebilirsin ne de ileri gidebilirsin ya, hah işte o an beni benden alıyor, içten içe sinir krizi geçiriyorum. Bir de parklardaki kaydırakların silindir şeklinde ve üstü kapalı olanları var ki hiç sormayın. Ona girmeyi bırakın, dışardan ona bakıp içinde olduğumu ve çıkamadığımı hayal edip ağladığımı bilirim.
        Her neyse konu dağıldı, işte o mahalledeki evlerden birinde rahmetli oturuyormuş. Ev sanırım 3 katlıydı, tuvaleti ortalık yerde, öyle bir yerde ki işinizi görürken manzaraya karşı görüyorsunuz böyle bir atmosferi dünyanın başka yerinde bulamazsınız :) O evin damında ve diğer çoğu evin damında genelde salça festivali tarzında bir bayram olurdu ve her ev anası bir biber salçası yapar damında kuruturdu. O kurumuş biberin tipinden de kokusundan da şeklinden de nefret ederdim hatta şu anda bunları yazarken o anlar yine aklıma geliyor ve o biberlerin burnumdan girip ağzımda süzülen kokusu şu anda aynı etkiyi gösterebiliyor. Belki de sırf bu sebepten dolayı ağzıma 16 sene biber sürmedikten sonra bir akşam biberi deneyip sonrasında her akşam yemeğinde ister hale geldim. Belkisi yok kesin öyle :)
         Bu anım böyle bir şey işte, ha ne kadar uzak diye soracak olursanız da, sanırım 3-4 yaşlarımdan itibaren başlayan ve 8-9 yaşıma kadar devam eden bir süreçten bahsedebiliriz. Daha anlatacak çok anım var, bunu başlangıç olarak görüp önümüze bakalım.
Vira :)