Önceden yazdığım basit şiirlerimden birincisi en sevdiğim diyebileceğim şiirim olan "Ölüm-Yaşam".
Ölüm-Yaşam adlı şiirim 2 bölümden oluşuyor. Ayrıca içinde konuya uygun olarak Ömer Hayyam'ın
rubailerinden alıntı olarak eklenmiş 2 kısım var.
İşte şiir:
ÖLÜM-YAŞAM
Hep gözyaşıyla geçti seneler ben bakmadım hiç arkama
Bakamadım engellendim bu içi dolu, gereksiz kaba
Doldu deniz gözyaşımla yarınım oldu bugünüm amma
Susturdular beni hep ulaşamadım doğrulara
Sessizlik içinde geziyorum bu boş dünyada
Beni tanımlayan bir tek gözyaşım var aslında
Bu serüvenin içinde kaybolup gitmek üzereyken
Ellerini beklerim bir kurtarıcının, yok ama!
Hayat beni benden etti aldı benden uçurdu
Gözyaşlarımla birlikte her şeye nokta koydu
Kurtuldum sandım bir an fakat yeniden başladım
Doğru sandığım yanlışlarıma tekrardan göz attım
Evet gördüm benmişim suçlu, benmişim
Bunca yıldır doğruyu ben boşuna beklemişim
Doğru nerede diye başka yerlerde ararken
Kendimde bulmayı akıl edememişim
Herşey başladı yeniden fakat yanlışlar yok
Düzelttim artık kendimi, şimdi doğrular çok
Yoksunluk evreninde yanlışlarla dolu dünyada
Kendimi bende buldum, ne mutlu bana!
Game Over sanmıştım bitti dedim artık bu rüya
Sonra gördüm ki rüya şimdi başlıyor aslında
Gözyaşı bitti şimdi, yok artık çaresiz kalma
Ölüm kalım arasında kavrulan bu dünyada!
--------------------Herşey yeniden başladı…--------------------
Her şey yeni, her şey güzel, her şey tatlı
Benimle dalga geçenler şimdi altımdan baktı
Hepinizden üstteyim yetişemezsiniz artık bana
Sahiden de gitmiştim kalmamış ruhum orada
Sonra birden gördüm kendimi, ne oluyor dedim
Başıma üşüşmüşler ama o ben değildim
Ben burdaydım biliyordum ordaki değil
Sonra birden bir ses geldi, dedi eğil!
Eğildim baktım oraya, ordaki bendim
Söyledim etrafımdakilere burdayım kendim!
Fakat kimse duymadı ya da ben duyuramadım
Oradaki yalnız cesedime gittim el attım
Ölmüştüm artık, herşey bitmişti gördüm
Bir kalp krizi sonrasında, yitmişti ömrüm
Gözyaşlarım dinmişti fakat hepten söndüm
Seyrederken kendimi birden yere çöktüm
Herşey kayboldu kaldı geriye bir beyazlık
Öylesine beyaz değil adeta kapkaranlık
Sonra önüme çıktı çok büyük bir kitaplık
İçine baktım yazıyor günah, sevaplık!
İsyanla geçen hayatım büyük bir hataymış anladım
Doğrularımın yanında yanlışlarımı görünce ağladım
Yine başladı gözyaşım, oysa bitti sanmıştım
Meğer ki ne çok gereksiz şeyle uğraşmışım
Var mı dünyada günah işlemeyen söyle
Yaşanır mı hiç günah işlemeden söyle
Bana kötü deyip kötülük edeceksen eğer
Tanrım ne farkın kalır benden, söyle!
Büyükse de isyanım, kötülüklerim
Yüce Tanrı’dan asla umudumu kesmedim
Bugün bu gözyaşımla ölmüş olsam da yarın
Rahmete kavuşacaktır elbet kemiklerim!
Artık herşey geride kaldı insanlar gitti
Kötülük yaptığım şeyler, herkes önüme dikildi
Geldi yanıma zebani, bana yolu gösterdi
Baktım herkes, kırmızı yola doğru itildi!
Anladım ki hikâye artık burada bitti
Tüm sevdiklerim her şeyim, bir anda silindi
Bana ödettiğiniz şeyler aslında bir bedeldi
Kapı kapandı herkes gitti ve Oyun Bitti!
Şimdi sen de bir dön bak arkana hatalarına
Yaptıkların cezasız kalacak sanma, bağışla
Doğru ol en hakikiye ulaş ona çabala
Bir gün bitecek bu fani dünya, Unutma!
Sevincini üzüntünü bir tarafa bırak
Doğrularla yanlışlarla ilerine doğru bak
Diğer tarafı unutma, bu tarafta kaybolma
Rüyanın bitişi için gereklidir uyanmak!
Çağrı Erorhan 16.08.10